Elektronika użytkowa

Z Wikipedii: https://en.wikipedia.org/wiki/Consumer_electronics

„Consumer Electronics” przekierowuje tutaj. Dla grupy muzyki elektronicznej zobacz Philip Best.

Tłum klientów w dziale telewizorów z płaskim ekranem w sklepie z elektroniką użytkową typu big box Best Buy w Czarny Piątek, 2009

A RadioShack sklep z elektroniką użytkową centrum handlowego Plaza Caracol w Puerto Vallarta, Jalisco, Meksyk w 2014 roku

Elektronika użytkowa lub elektronika domowa to elektroniczny (analogowy lub cyfrowy) sprzęt przeznaczony do codziennego użytku, zazwyczaj w prywatnych domach. Elektronika użytkowa obejmuje urządzenia używane do rozrywki, komunikacji i rekreacja. Produkty te są często określane jako black goods w amerykańskiej angielszczyźnie, ze względu na to, że wiele z nich ma czarne lub ciemne obudowy. Termin ten służy do odróżnienia ich od "białych towarów", które przeznaczone są do prowadzenia domu, takich jak pralki i lodówki.[1][2] W brytyjskim angielskim często nazywane są brązowym sprzętem przez producentów i sprzedawców.[3][n 1] W latach 2010. to rozróżnienie zanika w dużych sklepach wielkopowierzchniowych sklepach z elektroniką użytkową, które sprzedają urządzenia rozrywkowe, komunikacyjne i biurowe, oprawy oświetleniowe oraz sprzęt AGD, w tym łazienkowy.

Radiofoniana początku XX wieku przyniósł pierwszy główny produkt konsumencki, odbiornik radiowy. Późniejsze produkty obejmowały telefony, telewizory, i kalkulatory, następnie rejestratory i odtwarzacze audio i wideo, konsole do gier wideo, telefony komórkowe, komputery osobiste oraz odtwarzacze MP3. W latach 2010. sklepy z elektroniką konsumencką często sprzedają GPS, elektronikę samochodową (audio samochodowe), konsole do gier, elektroniczne instrumenty muzyczne (np. syntezator klawisze), maszyny karaoke, aparaty cyfrowe, oraz odtwarzacze wideo (magnetowidy w latach 80. i 90. XX wieku, a następnie odtwarzaczy DVD i Blu-ray). Sklepy sprzedają również inteligentne oprawy oświetleniowe i urządzenia AGD, aparaty cyfrowe, kamery wideo, telefony komórkowe, i smartfony. Do nowszych produktów sprzedawanych należą rzeczywistość wirtualna wyświetlacze nagłowne gogle, inteligentne urządzenia domowe które podłączanie urządzeń domowych do Internetu, urządzenia do strumieniowania oraz technologie noszone.

W latach 2010. większość elektroniki użytkowej opierała się na technologiach cyfrowych. Zasadniczo połączyły się one z komputerowym przemysłem, który coraz częściej określa się mianem konsumeryzacja z technologia informacyjna. Niektóre sklepy z elektroniką użytkową zaczęły również sprzedawać artykuły biurowe i dla niemowląt. Sklepy z elektroniką użytkową może być "stacjonarny" fizyczne sklepy detaliczne, sklepy internetowe lub ich kombinacje. Roczna sprzedaż elektroniki użytkowej ma osiągnąć 2,9 biliona dolarów do 2020 roku.[5] Jest częścią szerszego przemysł elektroniczny. Z kolei siłą napędową przemysłu elektronicznego jest przemysł półprzewodnikowy.[6]

Artykuł główny: Historia inżynierii elektronicznej

Sklep z radiami i telewizorami w 1961 roku

Przez pierwsze pięćdziesiąt latgramofon gramofon nie korzystał z elektroniki; igła i tuba dźwiękowa były czysto mechanicznymi technologiami. Jednak w latach 20. XX wiekuradiofonii stała się podstawą produkcji masowej odbiorników radiowych. Lampy próżniowe które umożliwiły praktyczne zastosowanie radia, były również używane z gramofonami do wzmacniania dźwięk, aby mógł być odtwarzany przez głośnik. Telewizja została wkrótce wynaleziona, ale pozostała nieznacząca na rynku konsumenckim aż do lat 50. XX wieku.

Pierwszy działający tranzystor, tranzystor punktowo-stykowy, został wynaleziony przez Johna Bardeen oraz Walter Houser Brattain w Bell Labs w 1947 roku, co doprowadziło do znaczących badań w dziedzinie półprzewodników półprzewodników na początku lat 50. XX wieku.[7] Wynalezienie i rozwój pierwszych tranzystorów w Bell doprowadziły do powstania radioodbiorników tranzystorowych. Doprowadziło to do powstania przemysłu elektroniki użytkowej rozrywki domowej, począwszy od lat 50. XX wieku, głównie dzięki wysiłkom Tokyo Tsushin Kogyo (obecnie Sony) w pomyślnej komercjalizacji technologii tranzystorowej na rynek masowy, dzięki niedrogim radioodbiornikom tranzystorowym, a następnie tranzystorowym odbiornikom telewizyjnym.[8]

Układy scalone (IC), które stosowano, gdy producenci budowali układy (zwykle do celów wojskowych) na pojedynczym podłożu, wykorzystując połączenia elektryczne między obwodami wewnątrz samego układu. Technologia IC doprowadziła do powstania bardziej zaawansowanych i tańszych urządzeń elektronicznych, takich jak telewizory tranzystorowe, kalkulatory kieszonkowe, a w latach 80. niedrogie gra wideo konsol i komputery osobiste które mogły kupić zwykłe rodziny z klasy średniej.

Począwszy od lat 80. XX wieku wraz z płyta kompaktowa i wprowadzenie komputerów osobistych, aż do wczesnych lat 2000., wiele urządzeń elektroniki użytkowej, takich jak telewizory i systemy stereo, zostało zdigitalizowanych: cyfrowa technologia komputerowa, a tym samym sygnały cyfrowe, zostały zintegrowane z działaniem urządzeń elektroniki użytkowej, drastycznie zmieniając ich działanie, ale z lepszymi rezultatami, takimi jak poprawa jakości obrazu w telewizorach. Umożliwiło to Prawo Moore'a.[9]

W 2004 roku branża elektroniki użytkowej była warta 240 miliardów dolarów rocznie na całym świecie, obejmując sprzęt wizualny,sprzęt audio, oraz konsole do gier. Był naprawdę globalny, z udziałem w rynku wynoszącym 35% w regionie Azji i Pacyfiku, 31,5% w Europie, 23% w USA, a resztę stanowiły pozostałe regiony świata. Głównymi graczami w tej branży są powszechnie znane marki, takie jak Sony, Samsung, Philips, Sanyo i Sharp.[10]

Wzrost popularności takich urządzeń domowych jak 'sprzęt AGD' jest charakterystycznym elementem wzorców konsumpcji w okresie złoty wiek gospodarki zachodniej.[11] Europejski przemysł AGD ewoluował w ciągu ostatnich 40 lat, najpierw poprzez zmianę taryf barier, a później poprzez zmiany techniczne i popytowe. [12] Wydatki na sprzęt gospodarstwa domowego stanowiły jedynie niewielką część dochód rozporządzalny, wzrastając z 0,5 procenta w USA w 1920 roku do około 2 procent w 1980 roku. Jednak sekwencja elektrycznych i mechanicznych trwałe dobra zmieniły aktywności i doświadczenia gospodarstw domowych w Ameryce i Wielkiej Brytanii w XX wieku. Wraz z rozpowszechnieniem kuchenek, odkurzaczy, lodówek, pralek, radia, telewizorów, klimatyzacji i kuchenek mikrofalowych, gospodarstwa domowe zyskały coraz większą liczbę urządzeń. Pomimo powszechności tych dóbr, ich dyfuzji nie jest dobrze rozumiane. Niektóre typy urządzeń rozprzestrzeniają się częściej niż inne. W szczególności urządzenia rozrywki domowej, takie jak radio i telewizja, rozprzestrzeniły się znacznie szybciej niż maszyny gospodarstwa domowego i kuchenne."[13]

Zobacz też: Lista marek elektroniki, Kategoria:Elektronika użytkowa, oraz Przemysł elektroniczny

Typowy CoCo 3 system komputerowy z lat 80.

Urządzenia elektroniki użytkowej obejmują te używane do [14]

Coraz więcej produktów elektroniki użytkowej, takich jak cyfrowa dystrybucja gier wideo opiera się na internecie i technologiach cyfrowych. Branża elektroniki użytkowej w dużej mierze połączyła się z branżą oprogramowania w tym, co coraz częściej określa się mianem konsumeryzacji technologii informacyjnej.

Nowoczesny panel płaski, HDTV odbiornik telewizyjny

Jedną z dominujących cech produktów elektroniki użytkowej jest trend ciągłego spadku cen. Jest to spowodowane wzrostem efektywności produkcji i automatyzacja, niższe praca koszty, ponieważ produkcja przeniosła się do krajów o niższych płacach, a także ulepszenia w półprzewodnik projektowanie.[23] Elementy półprzewodnikowe korzystają z prawa Moore'a, zaobserwowana zasada, która mówi, że przy danej cenie funkcjonalność półprzewodników podwaja się co dwa lata.

Podczas gdy elektronika użytkowa kontynuuje trend konwergencji, łącząc elementy wielu produktów, konsumenci stają przed różnymi decyzjami zakupowymi. Istnieje stale rosnąca potrzeba aktualizowania i porównywania informacji o produktach, aby konsument mógł podjąć świadomą decyzję. Styl, cena, specyfikacja i wydajność są istotne. Następuje stopniowe przejście w kierunku handlu elektronicznego sklepy internetowe.

Wiele produktów zawiera dostęp do Internetu przy użyciu technologii takich jak Wi-Fi, Bluetooth, EDGE, lub Ethernet. Produkty tradycyjnie niezwiązane z użytkowaniem komputerów (takie jak Telewizory lub sprzęt hi-fi sprzęt) oferują teraz możliwość połączenia z Internetem lub komputerem za pomocą sieci domowej aby zapewnić dostęp do treści cyfrowych. Pragnienie wysokiej rozdzielczości (HD) treść skłoniła branżę do opracowania szeregu technologii, takich jak WirelessHD lub ITU-T G.hn, które są zoptymalizowane do dystrybucji treści HD między domowymi urządzeniami elektronicznymi.

Przemysł elektroniki użytkowej mierzy się z konsumentami o nieprzewidywalnych gustach po stronie popytu, opóźnieniami lub zakłóceniami ze strony dostawców po stronie podaży oraz wyzwaniami produkcyjnymi występującymi w trakcie procesu. Wysokie tempo ewolucji lub rewolucji technologicznej wymaga dużych inwestycji bez gwarancji opłacalnych zwrotów. W rezultacie duzi gracze polegają na rynkach globalnych, aby osiągnąć korzyści skali. Nawet te firmy czasami muszą ze sobą współpracować, na przykład w kwestii standardów, aby zmniejszyć ryzyko swoich inwestycji.[24]zarządzanie łańcuchem dostaw, istnieje wiele dyskusji na temat ryzyka związanego z takimi aspektami łańcuchów dostaw, jak krótkie cykle życia produktów, wysoka konkurencja połączona ze współpracą oraz globalizacja. Branża elektroniki użytkowej jest doskonałym przykładem tych aspektów zarządzania łańcuchem dostaw i związanych z nimi ryzyk. Podczas gdy niektóre ryzyka związane z podażą i popytem są podobne do tych w branżach takich jak przemysł zabawek, branża elektroniki użytkowej stoi przed dodatkowymi wyzwaniami ze względu na swoją zintegrowana pionowołańcuchy dostaw.[24] Istnieje również wiele kontekstowych ryzyk obejmujących cały łańcuch dostaw, które wpływają na niego, szczególnie dotykając firmy z globalnymi łańcuchami dostaw. Należą do nich różnice kulturowe w działalności międzynarodowej, ryzyko środowiskowe, ryzyko regulacyjne oraz ryzyko kursowe w wielu krajach.[25] To, czy popyt jest porównywalny w różnych krajach, wpływa na zakres korzyści płynących z międzynarodowej integracji. Ponadto preferencje konsumentów zmieniają się z czasem, zakłócając istniejące wzorce zachowań. Cechą niektórych branż jest to, że zapotrzebowanie na różnorodność wzrasta, gdy rynek przechodzi od pierwszych zakupów do popytu zastępczego.[26] Źródłem pozwalającym lepiej zrozumieć tę koncepcję preferencji konsumentów jest książka Lizabeth Cohen zatytułowana „Republika konsumentów”: „Tylko jeśli mamy duży popyt, możemy oczekiwać dużej produkcji”.[27]

Artykuł główny: Przemysł elektroniczny

Zobacz też: Przemysł elektroniczny w Japonii, Przemysł elektroniczny w Chinach, oraz Przemysł elektroniczny w Bangladeszu

Przemysł elektroniczny, zwłaszcza elektronika użytkowa, pojawił się w XX wieku i stał się globalnym przemysłem wartym miliardy dolarów. Współczesne społeczeństwo korzysta z wszelkiego rodzaju urządzeń elektronicznych produkowanych w zautomatyzowanych lub półautomatycznych fabrykach zarządzanych przez ten przemysł.

Główny artykuł: Przemysł elektroniczny

Zobacz także: Opakowania elektroniczne

Gramofon fabryka w Hanower-Nordstadt

Większość elektroniki użytkowej jest produkowana w Chinach ze względu na koszty utrzymania, dostępność materiałów, jakość i szybkość w porównaniu z innymi krajami, takimi jak Stany Zjednoczone.[28] Miasta takie jak Shenzhen stały się ważnymi centrami produkcyjnymi dla branży, przyciągając wiele firm z branży elektroniki użytkowej, takich jak Apple Inc.[29]

Artykuł główny: Podzespół elektroniczny

Podzespół elektroniczny to dowolne podstawowe urządzenie dyskretne lub fizyczny byt w systemie elektronicznym, używany do wpływania na elektrony lub ich powiązane pola. Podzespoły elektroniczne to głównie produkty przemysłowe, dostępne w pojedynczej formie, i nie należy ich mylić z elementy elektryczne, konceptualne abstrakcje reprezentujące wyidealizowane elementy elektroniczne.

Zobacz także: Tworzenie oprogramowania

Elektronika użytkowa, taka jak komputery osobiste, korzysta z różnych rodzajów oprogramowania. Wbudowane oprogramowanie jest używane w niektórych urządzeniach elektroniki użytkowej, takich jak telefony komórkowe.[30] Ten typ oprogramowania może być wbudowany w sprzęt urządzeń elektronicznych.[31] Niektóre urządzenia elektroniki użytkowej zawierają oprogramowanie używane na komputerze osobistym w połączeniu z urządzeniami elektronicznymi, takimi jak kamery wideo i aparaty cyfrowe, istnieje również oprogramowanie firm trzecich dla takich urządzeń.

Niektóre urządzenia elektroniczne konsumenckie przestrzegają protokołów, takich jak protokoły połączeń "do szybkich sygnałów dwukierunkowych".[32] W telekomunikacji, protokół komunikacyjny to system cyfrowych reguł wymiany danych wewnątrz lub między komputerami.

The Consumer Electronics Show (CES) targi odbywa się corocznie w Las Vegas, Nevada od momentu założenia w 1973 roku. Wydarzenie, które rozrosło się ze 100 wystawców w pierwszym roku do ponad 4500 firm wystawiających w edycji 2020, prezentuje najnowsze osiągnięcia w elektronice użytkowej, przemówienia ekspertów branżowych oraz nagrody za innowacje.[33]

TargiIFA Berlin targi odbywają się w Berlin, Niemcy od momentu założenia w 1924 roku. Wydarzenie prezentuje nową elektronikę użytkową i przemówienia pionierów branży.

Instytut Inżynierów Elektryków i Elektroników(IEEE), największe na świecie stowarzyszenie zawodowe, prowadzi wiele inicjatyw mających na celu rozwój elektroniki użytkowej. IEEE posiada dedykowane stowarzyszenie zrzeszające tysiące specjalistów, promujące elektronikę użytkową, zwane Consumer Electronics Society (CESoc).[34] IEEE wydaje liczne czasopisma i organizuje międzynarodowe konferencje, aby wspierać rozwój elektroniki użytkowej oraz zachęcać do współpracy badawczo-rozwojowej w tej dziedzinie. Flagowa konferencja CESoc, IEEE International Conference on Consumer Electronics (ICCE), obchodzi w tym roku swoją 35. edycję.

Instytut Inżynierów Elektryków i Elektroników (IEEE) Computer Society zainicjowały również konferencję poświęconą badaniom nad elektroniką użytkową nowej generacji, taką jak Smart Electronics. [38] Konferencja o nazwie IEEE Symposium on Smart Electronics Systems (IEEE-iSES) is on its 9th year.[39]

[edytuj kod źródłowy]

Zobacz też: Sklep z elektroniką użytkową

Gigantti sklep w Kokkola, Finlandia

Sprzedaż detaliczna elektroniki jest znaczącą częścią sprzedaż detaliczna przemysł w wielu krajach. W Stanach Zjednoczonych wyspecjalizowane sklepy z elektroniką użytkową w większości ustąpiły miejscawielkopowierzchniowym sklepom takim jak Best Buy, największy sprzedawca elektroniki użytkowej w kraju,[40] chociaż mniejsze wyspecjalizowane sklepy obejmują Apple Stores, oraz sklepy specjalistyczne obsługujące na przykład audiofilów i wyjątki, takie jak jednooddziałowy B&H Photo sklepu w Nowym Jorku. Sprzedawcy detaliczni o szerokim asortymencie, tacy jak Walmart i Target, sprzedają również elektronikę użytkową w wielu swoich sklepach.[40] W kwietniu 2014 roku sprzedaż detaliczna w e-commerce była najwyższa również w kategoriach elektroniki użytkowej i komputerów.[41] Niektórzy sprzedawcy elektroniki użytkowej oferują przedłużone gwarancje na produkty z programami takimi jak SquareTrade.[42]

Zobacz też: Kategoria:Sprzedawcy elektroniki użytkowej

Dzielnica elektroniczna to obszar handlowy o dużej gęstości sklepów detalicznych sprzedających elektronikę użytkową.[43]

Zobacz też: Kategoria:Dzielnice elektroniczne

[Edytuj kod źródłowy]

Zobacz też: Technik elektronik

Usługa serwisowa dla elektroniki użytkowej może obejmować naprawę tych produktów. Gdy urządzenia elektroniczne ulegną awarii, czasami można je naprawić.

W 2013 roku w Pittsburghu w Pensylwanii wzrosła popularność słuchania dźwięku z analogowych urządzeń audio, takich jak gramofony, w przeciwieństwie do dźwięku cyfrowego, spowodował zauważalny wzrost działalności przemysłu naprawy elektroniki w tym kraju.[44]

[Edytuj kod źródłowy]

Ten obrazek ilustruje, jak branża telefonii komórkowej ewoluowała do tego, co dziś postrzegamy jako nowoczesne smartfony.

A telefon komórkowy, telefon komórkowy, telefon komórkowy, komórka, słuchawka lub telefon ręczny, czasami skracany po prostu do komórki, komórki lub tylko telefonu, to przenośny telefon które mogą odbierać i wykonywać połączenia przez częstotliwość radiową łącze podczas przemieszczania się użytkownika w obszarze usług telefonicznych. Łącze radiowe ustanawia połączenie z systemami przełączającymioperatora telefonii komórkowej, który zapewnia dostęp dopublicznej komutowanej sieci telefonicznej (PSTN). Nowoczesne usługi telefonii komórkowej wykorzystująsieć komórkową architekturę, dlatego telefony komórkowe nazywane są telefonami komórkowymi lub cell phone w Ameryce Północnej. Oprócztelefonię, telefony komórkowe cyfrowe (2G) obsługują wiele innych usług, takich jak wiadomości tekstowe, MMS, poczta elektroniczna, dostęp do Internetu, krótkozasięgowa komunikacja bezprzewodowa (podczerwień, Bluetooth), zastosowania biznesowe, gry wideo oraz fotografia cyfrowa. Telefony komórkowe oferujące tylko te funkcje są znane jako telefony funkcjonalne; telefony komórkowe oferujące znacznie zaawansowane możliwości obliczeniowe są określane jako smartfony.[45]

A smartfon to urządzenie przenośne które łączy telefon komórkowy i obliczenia w jedną jednostkę. Różnią się od telefonów komórkowych silniejszymi możliwościami sprzętowymi i rozbudowanymi systemami operacyjnymi dla urządzeń mobilnych, które umożliwiają szersze oprogramowanie, internet (w tym nawigacja w sieci nad mobilny szerokopasmowy), i multimedia funkcjonalność (w tym muzyka, wideo, aparaty, oraz gry), obok podstawowych funkcji telefonu, takich jak połączenia głosowe i wiadomości tekstowe. Smartfony zazwyczaj zawierają wiele tranzystorów MOSFET układ scalony układy (IC), zawierają różne czujniki które mogą być wykorzystywane przez wbudowane i zewnętrzne oprogramowanie (takie jak magnetometr, czujniki zbliżeniowe, barometr, żyroskop, akcelerometr i więcej), i wspiera bezprzewodowe protokoły komunikacyjne (takie jak Bluetooth, Wi-Fi, lub nawigacja satelitarna).

[edytuj kod źródłowy]

Artykuły główne: Przemysł telefonów komórkowych w Indiach, Przemysł telefonii komórkowej w Japonii, Przemysł telefonii komórkowej w Rosji, oraz Przemysł telefonii komórkowej w Korei Południowej

[edytuj kod źródłowy]

Wyniki raportu Guide to Greener Electronics 2017

W 2017 roku Greenpeace USA opublikowało badanie 17 wiodących na świecie firm produkujących elektronikę użytkową, dotyczące ich zużycia energii i zasobów oraz stosowania chemikaliów.[46]

[edytuj kod źródłowy]

Urządzenia elektroniczne wykorzystują tysiące metali rzadkich oraz pierwiastków ziem rzadkich (średnio 40 w przypadku smartfona), materiały te są wydobywane i rafinowane przy użyciu procesów wymagających dużych ilości wody i energii. Metale te są również wykorzystywane w przemyśle energii odnawialnej, co oznacza, że elektronika użytkowa bezpośrednio konkuruje o surowce.[47][48]

[edytuj kod źródłowy]

Zużycie energii przez elektronikę użytkową i jej wpływ na środowisko, zarówno w procesie produkcji, jak i utylizacji urządzeń, stale rośnie.EIAszacuje się, że urządzenia elektroniczne i gadżety odpowiadają za około 10%–15% zużycia energii w amerykańskich domach – głównie ze względu na ich liczbę; przeciętny dom ma dziesiątki urządzeń elektronicznych.[49] Zużycie energii przez elektronikę użytkową wzrasta – w Ameryce i Europie – do około 50% zużycia w gospodarstwach domowych, jeśli termin ten zostanie przedefiniowany, aby obejmowaćurządzenia gospodarstwa domowego takie jak lodówki, suszarki, pralki i zmywarki.

[edytuj kod źródłowy]

Pobór mocy w trybie czuwania – używane przez urządzenia elektroniczne i sprzęt AGD, gdy są wyłączone – odpowiada za 5–10% całkowitego zużycia energii w gospodarstwie domowym, kosztując średnio 100 dolarów rocznie na gospodarstwo domowe w Stanach Zjednoczonych.[50] Badanie przeprowadzone przez Departament Energii Stanów Zjednoczonychlaboratorium Berkeley Lab stwierdziło, że magnetowidy (VCR) zużywają więcej energii elektrycznej w ciągu roku w trybie czuwania niż podczas nagrywania lub odtwarzania filmów. Podobne wyniki uzyskano w przypadku dekoderów satelitarnych, które zużywają prawie taką samą ilość energii w trybie "włączonym" i "wyłączonym".[51]

Badanie z 2012 roku w Wielkiej Brytanii, przeprowadzone przez Energy Saving Trust, wykazało, że urządzeniami zużywającymi najwięcej energii w trybie czuwania były telewizory, dekodery satelitarne oraz inny sprzęt wideo i audio. Badanie wykazało, że brytyjskie gospodarstwa domowe mogłyby zaoszczędzić do 86 funtów rocznie, wyłączając urządzenia zamiast pozostawiać je w trybie czuwania.[52] Raport z Międzynarodowa Agencja Energetyczna w 2014 roku stwierdzono, że 80 miliardów dolarów energii jest marnowane na całym świecie rocznie z powodu nieefektywności urządzeń elektronicznych.[53] Konsumenci mogą ograniczyć niechciane zużycie energii w trybie czuwania, odłączając urządzenia, używając listew zasilających z wyłącznikami lub kupując urządzenia znormalizowane pod kątem lepszego zarządzania energią, szczególnie Energy Star-oznakowane produkty.[50]

[edytuj kod źródłowy]

Elektroodpady: wyrzucony sprzęt elektroniczny

Wysoka liczba różnych metali i niskie stężenia w elektronice sprawiają, że recykling jest ograniczony i energochłonny.[47] Electronic waste opisuje wyrzucone urządzenia elektryczne lub elektroniczne. Wiele produktów elektroniki użytkowej może zawierać toksyczne minerały i pierwiastki,[54] a wiele elementów złomu elektronicznego, takich jak CRT, mogą zawierać zanieczyszczenia takie jak prowadzić, kadm, beryl, rtęć, dioxyny, lub bromowane środki zmniejszające palność. Recykling odpadów elektronicznych może wiązać się ze znacznym ryzykiem dla pracowników i społeczności, dlatego należy zachować szczególną ostrożność, aby uniknąć niebezpiecznego narażenia podczas operacji recyklingu oraz wycieku materiałów, takich jak metale ciężkie z składowisk odpadów i spalarnia popiołów. Jednak duże ilości wytwarzanych odpadów elektronicznych z krajów rozwiniętych są eksportowane i przetwarzane przez sektor nieformalny w krajach takich jak Indie, mimo że eksport odpadów elektronicznych do nich jest nielegalny. Silny sektor nieformalny może stanowić problem dla bezpiecznego i czystego recyklingu.[55]

[edytuj kod źródłowy]

Polityka dotycząca odpadów elektronicznych przeszła różne wcielenia od lat 70. XX wieku, a jej akcenty zmieniały się wraz z upływem dekad. Stopniowo coraz większy nacisk kładziono na konieczność bardziej ostrożnego usuwania e-odpadów ze względu na toksyczne materiały, które mogą zawierać. Zauważono również, że różne cenne metale i tworzywa sztuczne z zużytego sprzętu elektrycznego można poddać recyklingowi do innych zastosowań. W ostatnim czasie w wytycznych dotyczących „przygotowania do ponownego użycia” podkreślono celowość ponownego wykorzystania całych urządzeń. Polityka powoli zmierza w kierunku potencjalnej zmiany podejścia do ponownego użycia i napraw.

Ze względu na wysoki wskaźnik wymiany małych urządzeń gospodarstwa domowego i stosunkowo niskie koszty, wielu konsumentów wyrzuca niechciane sprzęty elektryczne do zwykłych śmieci, co oznacza, że przedmioty o potencjalnie wysokiej wartości ponownego użycia lub recyklingu trafiają na wysypiska. Podczas gdy większe przedmioty, takie jak pralki, są zazwyczaj odbierane, szacuje się, że 160 000 ton sprzętu elektrycznego i elektronicznego (EEE) w zwykłych odpadach było warte 220 milionów funtów. A 23% EEE dostarczonego do Punktów Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych nadawało się do natychmiastowej odsprzedaży – lub wymagało jedynie drobnych napraw lub odnowienia. Wskazuje to na brak świadomości wśród konsumentów, gdzie i jak pozbywać się EEE oraz jaką potencjalną wartość mają rzeczy, które trafiają do kosza.

Aby ponowne użycie i naprawa urządzeń elektrycznych znacząco wzrosły w Wielkiej Brytanii, należy pokonać pewne bariery. Należą do nich nieufność ludzi do używanego sprzętu pod względem jego funkcjonalności, bezpieczeństwa oraz stygmatyzacja związana z posiadaniem rzeczy używanych. Jednak korzyści płynące z ponownego użycia mogą umożliwić gospodarstwom domowym o niższych dochodach dostęp do wcześniej niedostępnych technologii, jednocześnie pomagając środowisku.[56]

[edytuj źródło]

Monitory stacjonarne i laptopy powodują poważne problemy zdrowotne u ludzi, gdy ciała są zmuszane do niezdrowych i niewygodnych pozycji, aby lepiej widzieć ekran. W związku z tym zwiększają się bóle i problemy szyi oraz pleców, powszechnie określane jako urazy związane z powtarzalnym przeciążeniem. Korzystanie z elektroniki przed snem utrudnia zasypianie, szkodząc zdrowiu ludzkiemu. Niedobór snu uniemożliwia ludziom osiągnięcie pełnego potencjału fizycznego i psychicznego, a także może „zwiększać wskaźniki otyłości i cukrzycy”, które są „długoterminowymi konsekwencjami zdrowotnymi”.[57] Otyłość i cukrzyca są częściej obserwowane u studentów i młodzieży, ponieważ to oni najczęściej korzystają z elektroniki. „Osoby, które często używają kciuków do pisania wiadomości tekstowych na telefonach komórkowych, mogą rozwinąć bolesne schorzenie zwane zespołem De Quervaina która wpływa na ich ścięgna w dłoniach. Najbardziej znana choroba w tej kategorii to zespół cieśni nadgarstka, który wynika z ucisku na nerw pośrodkowy w nadgarstku".[57]